Τον τελευταίο καιρό, ποικίλουν εξαιρετικά τα διαφέροντά μας.
Στη συντριπτική του πλειοψηφία ο κόσμος αγωνιά για την ανεργία, την ακρίβεια, την αβεβαιότητα, τη φυγή 400.000 νέων στην αλλοδαπή, τη διάλυση κοινωνίας – οικονομίας. Βλέπαμε τον ΄΄ Τιτανικό ΄΄ στη μικρή οθόνη, τον ζούμε τώρα.
Κάποιοι, ονειρεύονται τον Πειραιά να γίνεται Βαρκελώνη, με τους υπεράσσους του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού στερεώματος Νεϊμάρ, Μέσσι κ. α. να φοράνε τη φανέλλα των ερυθρολεύκων.
Άλλοι, πολιτικοί καριέρρας, ερίζουν ακόμα αν το λιμάνι του Πόρτο – Λάγος θα ονομάζεται Εθνικής σημασίας. Ομηρικοί καυγάδες ανάμεσα σε αυτόφωτους – ετερόφωτους αστέρες. Τελικά στη θέση κάποιων πανώ στις εισόδους του Δημοτικού Διαμερίσματος αναρτώνται κάποια αντίστοιχα κάθε χρόνο, καλοκαιρινούς μήνες,να μας προσκαλούν στη γιορτή της σαρδέλλας. Κατάφερε η σαρδέλλα να αφήσει πίσω τα μιξινάρια. Υποτίμηση και απο τον οίκο Standart and Poors για τα μιξινάρια. Να το προσέξουμε αυτό.
Ενώ λοιπόν ο κόσμος καίγεται, ενα… μίξερ χτενίζεται.Βγάζει selfies με τις λαμαρίνες, αλλάζει κομμώτριες, προτιμά τους μικρούς κάδους να δίνει την εντύπωση πως αδυνάτισε, απολαμβάνει την περατωθείσα κεντρική μας πλατεία μέχρι να αναστατωθεί ξανά, στέλνει φωτογραφίες της πλατείας στην Ταϋλάνδη, την Καμπότζη, τη Ζάμπια, επιλεγμένους ζωολογικούς κήπους σε όλο τον κόσμο, χαριεντίζεται…ζει στον κόσμο του.
– Μάστορα συγχαρητήρια για την ανακαινισμένη πλατεία μου είπε με την περάτωση των εργασιών. Έλα να πιούμε δυο παγωμένες μύρες στην υγειά του εμπνευστή της. Μπράβο στον άνθρωπο!
– Όρεξη έχεις πάλι ε…πρωΐ – πρωΐ. Τα θέλει μου φαίνεται ο οργανισμός σου.
– Σε παρακαλώ. Όλα κι όλα. Άσε τις γκρίνιες. Η πλατεία σκίζει. Το μόνο που χρειάζεται πλέον είναι όνομα. Να λέει ο κόσμος πλατεία όνομα και πράμα.
– Αυτό το αναθέτω σε σένα. Πάρε δυο βδομάδες άδεια, πάνε βρες ανάδοχο, γύρνα πίσω με το όνομα.
– Φέρε την άδεια, βάλε μια υπογραφή, άκου το όνομα: ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΑΪΜΟΥ(Σ). Σε ονομαστική η γενική, δικό σου θέμα. Να σμιλευτεί απο κάποιο σύγχρονο Πραξιτέλη κάποια μαϊμού, να τοποθετηθεί εκεί που ήταν η μαϊμού με τον ενα μαστό, δίπλα στο παλιό συντριβάνι, να κοιτάζει προς το Δημαρχείο, να την βλέπουν οι εντιμότατοι υποστηρικτές της, με την παντοειδή στήριξή τους εξερχόμενοι απο το Δημοτικό Κατάστημα. ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ λέγεται στη Φυσική.
– Δηλαδή; Για ενα μπακλαβατζή σαν εμένα που δεν ξέρει γράμματα;
– Δηλαδή βλέπω τη μαϊμού απέναντι να με κοτάζει, την βλέπω και μέσα μου. Νοιώθω όπως νοιώθει. Αισθάνομαι όπως αισθάνεται. Διαβάζω τις κριτικές στις στήλες των εφημερίδων και θέλω επιτακτικά να παω να κρυφτώ μακριά απο όλους στη ζούγκλα, πριν χάσουν την υπομονή τους.
– Υπάρχουν αγαπητό μου μίξερ τέτοιοι ΄΄ άρχοντες ΄΄ ;
– Καλά εσυ λίγο παραπέρα απο τους μπακλαβάδες, το καταΐφι δεν βλέπεις; δεν ακους; δεν οσμίζεσαι; δεν διαβάζεις; δεν βλέπεις τηλεόραση, ιστότοπους; Πρόσεξέ με καλά. Ξέρεις τι είπε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο κορυφαίος ποιητής για την Ευρώπη τον προηγούμενο αιώνα; ΕΦΤΑ ΦΟΡΕΣ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΤΗΝ ΟΓΔΟΗ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ.
Άντε τώρα στις υγείες μας, ελα να τσουγκρίσουμε και στις μαϊμούδες τις πλατείες μας. Να τις χαιρόμαστε.

Στέλιος Αρσενίου